باب دهم در ذكر شمّه‌اى از تكاليف عباد ، بالنسبه به آن جناب و آداب و رسوم بندگى و عبوديّت خلق و بالنسبه به ايّام غيبت و از آنها هشت چيز ذكر شده : اول : مهموم بودن براى آن جناب و براى آن سه سبب ذكر شده . دوم : انتظار فرج و ثواب فضل آن . سوم : دعا كردن از براى حفظ آن وجود مبارك و از دعاهاى مأثورهء مطلقه و موقته ، هفت دعا براى اين حاجت ذكر شده . چهارم : صدقه دادن براى سلامتى وجود آن شخص معظّم . پنجم : حج كردن يا حجّه دادن براى آن ولىّ النعم . ششم : برخاستن از براى تعظيم شنيدن اسم مبارك آن حضرت . هفتم : دعا كردن از براى حفظ دين و ايمان خود ، از شرّ شبهات شياطين جنّ و انس داخلى و خارجى در ظلمات ايّام غيبت و از ادعيهء مأثوره ، هفت دعا براى اين مطلب ذكر شده . هشتم : استمداد و استعانت و استكفا و استغاثهء به آن جناب در هنگام شدايد و اهوال و كيفيّت توسّل و يكى از رقاع استغاثه و اشاره به بعضى از مقامات آن جناب در علم و قدرت الهيّه و احاطه به رعايا و جهات تشبيه آن جناب در غيبت ، به آفتاب زير سحاب و ذكر يكى از توسّلات معروفهء مجرّبه ، به آن حضرت . باب يازدهم در ذكر پاره‌اى از ازمنه و اوقات كه اختصاص دارد به امام عصر عليه السّلام و تكليف رعايا در آن اوقات بالنسبه به آن جناب و از آنها هشت وقت ذكر شده : اول : شب قدر ، بلكه هر سه شب معهود . دوم : روز جمعه .